Saobraćaj u BeograduPrevoz

Beogradski metro

Beogradski metro je projekat izgradnje metroa u Beogradu, o čemu se govori poslednjih 70 godina. Krajem 70-tih i početkom 80-tih godina 20. veka su čak i započeti radovi na realizaciji, koji su međutim brzo obustavljeni zbog nedostatka sredstava, lošeg sastava tla nepogodnog za bušenje tunela, i napokon ratova i ekonomskih sankcija tokom 90-tih godina.

Prvi je arhitekta Nikola Dobrović 1958. godine predložio liniju metroa koja bi išla od Kalemegdana, ispod Terazija i Slavije do Čubure. Detaljniji plan metroa je predložio Savo Janjić, sa 3 linije, 35 stanica i ukupnom dužinom od 33 kilometra.

Tokom 70-tih godina, krenulo se sa realizacijom beogradskog železničkog čvora, uključujući tunele ispod Vračara i Dedinja. 1982. godine je gradskom veću predstavljen novi plan metroa sa 5 linija, sa idejom da ga izgradi Sovjetski savez na račun duga prema SFRJ. Toj ideji su se suprotstavile Slovenija i Hrvatska, čime je završeno ovo poglavlje u istoriji beogradskog metroa.

Isti projekat je u narednih 20 godina sporadično (re)aktiviran više puta, ali samo radi prikupljanja lakih predizbornih poena. Napokon, posle 2000. godine priča se dodatno komplikuje kada je objavljen BELAM projekat kojim je predložena izgradnja lakog metroa u Beogradu. To je dovelo do žestoke podele na pristalice i protivnike metroa i lakog metroa, a rezultat je da i mnogo godina kasnije, kada je ovaj tekst napisan, Beograd nema ni metro, ni laki metro, a jedini vid masovnog šinskog prevoza putnika je i dalje BeoVoz.

Tagovi

saobraćaj, metro, laki metro, beovoz, nikola dobrović

Podeli ovo sa drugima na društvenim mrežama